CO2 decaf: zo haalt CO₂ onder hoge druk de cafeïne uit koffie

Drink je decaf, dan wil je weten hoe de cafeïne eruit is gehaald. Bij The Classic gebeurt dat met CO₂. Dat is een natuurlijke methode, waarbij de smaak van de boon grotendeels blijft.

In deze blog lees je hoe dat werkt, waar de cafeïne blijft en hoeveel cafeïne er nog in je kopje zit.

Inhoudsopgave

1. Wat is CO2 decaf?
2. Bedacht in een lab in Mülheim
3. Wat betekent superkritisch CO₂?
4. Het proces in zes stappen
5. Waarom de smaak in de boon blijft
6. Waar blijft de cafeïne?
7. Hoeveel cafeïne zit er nog in?
8. CO₂ naast Swiss Water en suikerriet
9. CO2 decaf zetten: espresso, mokkapot en melk
10. The Classic: onze CO2 decaf
11. Veelgestelde vragen
12. Persoonlijk advies
13. Bronnen

Wat is CO2 decaf?

Bij CO2 decaf is de cafeïne uit de koffie gehaald met koolstofdioxide. In de volksmond heet dat gas koolzuur: het gas dat ook de prik in bruiswater geeft. Bij het cafeïnevrij maken van koffie wordt het alleen heel anders gebruikt. Het gas wordt zo sterk samengeperst en verwarmd dat het een tussenvorm wordt van gas en vloeistof.

Ook hier gaat het om groene, nog ongebrande bonen. Eerst gaat de cafeïne eruit, dan worden de bonen gedroogd tot hun oorspronkelijke vochtgehalte en pas dan worden ze gebrand. Je koopt dus gewoon vers gebrande koffie, alleen zonder het grootste deel van de cafeïne.

Op verpakkingen staat de methode onder verschillende namen: CO₂-methode, CO₂-proces, koolzuurmethode, of in het Engels CO2 process en supercritical CO2. Er bestaan varianten met superkritisch en met vloeibaar CO₂. In beide gevallen neemt CO₂ onder druk de cafeïne mee.

Bedacht in een lab in Mülheim

De methode komt uit Duitsland. Chemicus Kurt Zosel, geboren in Keulen, werkte bij het Max-Planck-Institut für Kohlenforschung in Mülheim an der Ruhr. Daar ontdekte hij in 1964 een nieuwe manier om stoffen van elkaar te scheiden. Die ontdekking werd later gebruikt om cafeïne uit koffiebonen te halen.

Zosel kreeg voor zijn werk in 1979 de Ruhrpreis für Kunst und Wissenschaft van de stad Mülheim, een jaar nadat hij met pensioen was gegaan. Inmiddels draait de methode op industriële schaal. Volgens de Engelstalige Wikipedia staat de grootste installatie bij Lavazza in Italië. Die maakt zo'n 10.000 ton cafeïnevrije koffie per jaar.

Ook thee wordt vaak op deze manier cafeïnevrij gemaakt. De Duitse Wikipedia noemt het CO₂-proces zelfs de gebruikelijke methode voor cafeïnevrije thee.

Wat betekent superkritisch CO₂?

Normaal is CO₂ een gas. Koel je het sterk af, dan krijg je droogijs. Breng je de temperatuur boven ongeveer 31 graden en de druk boven ongeveer 74 bar, dan wordt CO₂ superkritisch. Het vult dan elke ruimte zoals een gas, maar heeft de dichtheid van een vloeistof.

Ter vergelijking: de luchtdruk op zeeniveau is ongeveer 1 bar. Volgens de Duitse Wikipedia werken de installaties voor koffie met een druk van ongeveer 73 tot 300 bar. Dat is tot driehonderd keer de normale luchtdruk. De Engelstalige Wikipedia beschrijft een proces bij 300 atmosfeer en 65 graden Celsius.

Wat heb je daaraan? In die toestand kan CO₂ stoffen oplossen, zoals water dat met suiker doet. En CO₂ is daarin kieskeurig. Cafeïne lost er goed in op, veel stoffen die de smaak van gezette koffie bepalen juist slecht.

Het proces in zes stappen

Grofweg gaat het zo:

1. Bonen bevochtigen. De groene bonen worden eerst met stoom of water voorbehandeld. Daardoor zwellen ze op.
2. Onder druk zetten. De vochtige bonen gaan in een hogedrukvat. Daar wordt CO₂ doorheen gepompt dat boven het kritische punt is gebracht.
3. Cafeïne oplossen. Het superkritische CO₂ trekt de cafeïne uit de bonen. De meeste smaakstoffen blijven in de boon achter.
4. Cafeïne eruit wassen. Het CO₂ met de opgeloste cafeïne gaat naar een tweede vat. Daar wast water de cafeïne eruit.
5. Herhalen. Het schone CO₂ gaat terug naar de bonen. Die kringloop draait door tot het cafeïnegehalte onder de wettelijke grens voor decaf ligt.
6. Drogen. Daarna gaan de bonen naar een droogtank. Daar drogen ze langzaam tot hun oorspronkelijke vochtgehalte. Daarna gaan ze naar de branderij.

Het CO₂ wordt na afloop weer samengeperst, vloeibaar gemaakt en opnieuw gebruikt.

Waarom de smaak in de boon blijft

Koffie bevat ongeveer 400 chemische bestanddelen die samen de smaak en het aroma bepalen. Elke decafmethode haalt behalve cafeïne ook een deel van die stoffen weg, de ene methode meer dan de andere.

Bij de CO₂-methode zit het voordeel in die kieskeurigheid. De stoffen die de smaak van gezette koffie bepalen, lossen grotendeels niet op in CO₂. Ze blijven dus in de boon zitten.

Branders noemen dat ook als reden om voor CO₂ te kiezen. Branderij Zwarte Roes schrijft dat haar partner The Coffee Quest voor CO₂ koos, omdat die methode de smaak van de koffie het best bewaart.

Toch bepaalt de methode niet alles. Volgens het Voedingscentrum hangt de smaak ook af van de soort bonen, de kwaliteit, het brandproces en de maling. Daarom letten we bij Decaf Club net zo goed op de bonen en het branden.

Waar blijft de cafeïne?

De cafeïne die uit de bonen komt, kan uit het waswater worden teruggewonnen. Volgens de Engelstalige Wikipedia is die cafeïne direct na het proces al voor meer dan 90 procent zuiver.

Die cafeïne kan worden doorverkocht, bijvoorbeeld aan fabrikanten van dranken of medicijnen. Zo kan cafeïne uit decafbonen in frisdrank terechtkomen. Zwarte Roes noemt dat ook.

Hoeveel cafeïne zit er nog in?

Decaf is niet helemaal cafeïnevrij, ook niet bij de CO₂-methode. Er blijft een klein restje in de boon. Volgens het Voedingscentrum bevat een kopje decaf van 125 milliliter ongeveer 3 milligram cafeïne. Een even groot kopje gewone filterkoffie komt op ongeveer 60 milligram.

Er geldt ook een wettelijke grens. In Duitsland mag rauwe of gebrande koffie volgens de Kaffeeverordnung alleen 'entkoffeiniert' heten als er hoogstens 1 gram cafeïne per kilo droge stof in zit. Dat is 0,1 procent.

Het Voedingscentrum noemt cafeïnevrije koffie een goede keuze voor wie gevoelig is voor cafeïne, bijvoorbeeld voor de slaap. De cijfers per zetmethode staan in onze blog over hoeveel cafeïne er in decaf koffie zit.

CO₂ naast Swiss Water en suikerriet

Onze drie koffies zijn elk op een andere natuurlijke manier cafeïnevrij gemaakt. Zo werken ze:

• CO₂. CO₂ onder hoge druk lost de cafeïne op. De smaakstoffen blijven grotendeels in de boon. Het CO₂ wordt opnieuw gebruikt. Bij ons: The Classic.
• Swiss Water. Alleen water en koolstoffilters, met de juiste temperatuur en genoeg tijd, halen de cafeïne eruit. Bij ons: The Supreme.
• Suikerriet. Ethylacetaat, gewonnen uit suikerriet, haalt de cafeïne eruit. Bij ons: The Sweet. Hoe dat werkt, lees je in onze blog over sugarcane decaf.

Er is geen beste methode. Het verschil zit vooral in het karakter van de koffie. Een uitgebreidere vergelijking van de drie methodes vind je in ons stuk over Swiss Water en de andere methodes.

CO2 decaf zetten: espresso, mokkapot en melk

Hoe je CO2 decaf het lekkerst zet, hangt ook af van de bonen en de branding. Onze CO₂-decaf is gebrand voor wie houdt van een stevige kop. Daarom past hij goed bij:

• Espresso en lungo. De body en de chocoladetonen komen in een kleine, krachtige kop het best naar voren.
• Cappuccino en flat white. Een stevige espresso houdt stand in de melk, zodat je de koffie blijft proeven.
• Mokkapot. Het Italiaanse potje op het fornuis geeft een sterke, volle kop die past bij een pittige decaf.

Wel een gezondheidstip: het Voedingscentrum adviseert maximaal 2 tot 3 kopjes espresso, cupkoffie of koffie uit een mokkapot per dag. Dat komt door stoffen als cafestol, die je cholesterol kunnen verhogen. Decaf bevat daar ongeveer evenveel van als gewone koffie. Een papieren filter houdt ze het best tegen.

Let verder op de maling, want elk apparaat vraagt om een eigen grofheid.

The Classic: onze CO2 decaf

The Classic is de decaf voor wie van een echte espresso houdt: pittig, stevig en in balans. Je proeft chocolade met een vleugje amandel. Puur als espresso of lungo is hij vol, en in een cappuccino of flat white blijft hij overeind.

• Herkomst: Zuid-Amerika en Afrika
• Bonen: 100% Arabica
• Decafmethode: CO₂, natuurlijk gedecafeïneerd
• Smaaktonen: chocolade en amandel
• Lekker als: espresso, lungo, cappuccino, flat white en uit de mokkapot
• Prijs: € 11,50, als bonen of gemalen
• Versheid: nooit ouder dan 7 dagen na het branden

De bonen zitten in een hersluitbare vershoudzak met luchtventiel. Je bestelt The Classic als bonen of gemalen in onze webshop. Je bestelling gaat binnen 2 werkdagen de deur uit. Vanaf € 45 verzenden we gratis.

Veelgestelde vragen

Is het CO₂ in decaf hetzelfde als koolzuur in frisdrank?

Het is dezelfde stof: koolstofdioxide. Bij de superkritische variant van de decafmethode wordt het onder hoge druk en bij een hogere temperatuur superkritisch gemaakt. In die toestand lost het cafeïne op. Na het proces wordt het CO₂ opgevangen en opnieuw gebruikt.

Blijft er CO₂ achter in de bonen?

Volgens de Duitse Wikipedia ontsnappen resten van het oplosmiddel uiterlijk bij het branden. Na het proces wordt het CO₂ opnieuw gebruikt en drogen de bonen in een aparte tank tot hun oorspronkelijke vochtgehalte. Daarna worden ze gebrand. Wat je zet, is dus gewoon gebrande koffie met heel weinig cafeïne.

Smaakt CO2 decaf anders dan Swiss Water decaf?

Elke methode laat een iets ander deel van de smaakstoffen achter, maar ook de bonen en het branden bepalen de smaak. Proef het zelf: The Classic is CO₂, The Supreme is Swiss Water. Met een proefzakje van elk proef je ze naast elkaar.

Wordt cafeïnevrije thee ook met CO₂ gemaakt?

Vaak wel. Volgens de Duitse Wikipedia is de CO₂-methode de gebruikelijke manier om thee cafeïnevrij te maken.

Mag ik CO2 decaf drinken als ik zwanger ben?

Ja, met mate. Uit voorzorg raadt de Gezondheidsraad zwangere vrouwen aan maximaal 2 kopjes cafeïnevrije koffie van 125 milliliter per dag te drinken. Hoe de koffie cafeïnevrij is gemaakt, maakt daarbij niet uit.

Wie heeft de CO₂-methode bedacht?

De Duitse chemicus Kurt Zosel. Hij werkte bij het Max-Planck-Institut für Kohlenforschung in Mülheim an der Ruhr. Hij ontdekte het scheidingsprincipe in 1964. Later werd het toegepast om koffie cafeïnevrij te maken.

Persoonlijk advies

Wil je eerst proeven hoe CO2 decaf je bevalt? Bestel dan een proefzakje voor € 2, inclusief verzending. Daar zet je één volle kan koffie van. Je kiest uit The Classic, The Sweet en The Supreme, als bonen of gemalen. Weet je niet zeker welke decaf of maling bij je apparaat past? Stuur ons een bericht, dan helpen we je kiezen.

Bronnen

• CO₂-proces: bonen met stoom voorbehandeld, superkritisch CO₂ bij 73 tot 300 bar, kringloop tot de wettelijke grens, drogen tot het oorspronkelijke vochtgehalte, CO₂ opnieuw samengeperst en hergebruikt, cafeïne met water uitgewassen; koffie bevat ongeveer 400 smaakbepalende bestanddelen; thee meestal met CO₂ cafeïnevrij gemaakt; resten van het oplosmiddel ontsnappen uiterlijk bij het branden; maximaal 0,1 procent cafeïne in de droge stof. Bron: Wikipedia (Duits), Entkoffeinierung (gelezen 4 november 2026).
• Kurt Zosel, chemicus uit Keulen, Max-Planck-Institut für Kohlenforschung in Mülheim an der Ruhr, nieuw scheidingsprincipe in 1964, toegepast bij het cafeïnevrij maken van koffie, Ruhrpreis 1979. Bron: Wikipedia (Duits), Kurt Zosel (gelezen 4 november 2026).
• Proces bij 300 atmosfeer en 65 graden, smaakstoffen grotendeels onoplosbaar in CO₂, teruggewonnen cafeïne meer dan 90 procent zuiver, grootste installatie bij Lavazza met 10.000 ton per jaar. Bron: Wikipedia (Engels), Decaffeination (gelezen 4 november 2026).
• Kritisch punt van CO₂ bij ongeveer 31 graden en 73,8 bar; cafeïne kan worden doorverkocht aan drank- en medicijnfabrikanten. Bron: Wikipedia (Engels), Supercritical carbon dioxide (gelezen 4 november 2026).
• Kaffeeverordnung, paragraaf 2: voorwaarde voor de aanduiding 'entkoffeiniert' is hoogstens 1 gram cafeïne per kilo droge stof (0,1 procent). Bron: Gesetze im Internet, Verordnung über Kaffee, Kaffee- und Zichorien-Extrakte (KaffeeV), § 2 (gelezen 4 november 2026).
• Ongeveer 3 mg cafeïne per kopje decaf en 60 mg per kopje filterkoffie (125 ml); cafestol in decaf vergelijkbaar met gewone koffie; maximaal 2 tot 3 kopjes espresso, cupkoffie of mokkapotkoffie per dag; zwangeren maximaal 2 kopjes cafeïnevrije koffie per dag (Gezondheidsraad 2021); smaak hangt af van soort bonen, kwaliteit, brandproces en maling; cafeïnevrije koffie als keuze bij gevoeligheid voor cafeïne. Bron: Voedingscentrum, encyclopedie koffie (gelezen 4 november 2026).
• The Coffee Quest kiest voor CO₂ omdat de methode de smaken van de koffie het meest intact houdt; variant met vloeibaar CO₂; teruggewonnen cafeïne als additief voor frisdrank. Bron: Zwarte Roes, Cafeïnevrije koffie (a.k.a. DECAF), hoe maak je dat? (gelezen 4 november 2026).
• Productgegevens The Classic (CO₂), The Supreme (Swiss Water), The Sweet (suikerriet), proefzakje, verzending en versheid. Bron: productpagina's decafclub.nl (gelezen 4 november 2026).